Twee mannen. Één auto. 5.081 kilometer gereden.
Wij rijden, zij spelen — en jij zit op de achterbank.
Elke wedstrijd heeft een verhaal — de uitslag is maar het begin.
Alle afstanden zijn berekend retour. Ajax–AZ zijn we met de trein gegaan. Totaal gereden met de auto: 5.081 km.
10 wedstrijden, 5 landen, 2.756 km (enkel). Klik een kaart open voor het volledige reisverslag, wedstrijdfeiten en onze review.
De rit naar Eupen verliep soepel. Geen files, geen omwegen, gewoon lekker doorrijden richting de Belgische Ardennen. De wedstrijd begon om 16:15 en we waren ruim op tijd. Zo op tijd zelfs dat we de spelersbus van KAA Gent nog zagen arriveren bij het stadion. Dat geeft meteen een gevoel van hoe klein en toegankelijk dit allemaal is. Geen hekken, geen beveiligingsdienst die je op afstand houdt. Gewoon een bus, een parkeerplaats en wij die er gewoon naast stonden. Bij een grote club had je daar niet eens in de buurt mogen komen.
Het was onze allereerste buitenlandse voetbalreis samen en dat was meteen te merken aan de energie. Je weet niet goed wat je kan verwachten maar dat maakt het ook juist zo leuk. Eupen is een klein stadje vlak bij de Duitse grens, tweetalig, een beetje uit de tijd. Precies de plek waar je niet snel naartoe gaat als je er geen reden voor hebt. Wij hadden er één.
Na de wedstrijd reden we door naar Keulen voor de wedstrijd van de volgende dag. Een hotel was snel gevonden, vroeg ingecheckt en vroeg naar bed. Het programma was nog niet klaar.
De combinatie Eupen en Keulen was het eerste echte voetbalweekend van K&K en legde de basis voor alles wat daarna zou komen. Klein stadion, goede sfeer, betaalbare tickets. De winning formule van groundhoppen.
Een wedstrijd met één doelpunt maar geen moment saai. KAS Eupen speelde thuis maar Gent was de betere ploeg. Laurent Depoitre maakte na een uur spelen het enige doelpunt van de wedstrijd via een assist van Julien De Sart. Een goed ingekopte bal en de netten gingen bol. Het publiek van Eupen was teleurgesteld maar bleef de ploeg steunen.
Wat opviel was de intensiteit op het veld. Eupen vocht voor elk duel, wat het kleine stadion en de betrokken supporters alleen maar meer energie gaf. Een eerlijk 0-1 voor een Gent dat die dag duidelijk de betere was.
Het Kehrweg Stadion is klein. Echt klein. Wij zaten aan de straatkant, wat meteen ook de kant bleek te zijn van de harde kern. Voornamelijk tieners maar wat een energie hadden ze. De hele wedstrijd door aan het schreeuwen, zingen en stampen alsof er een Europese finale op het spel stond.
Eén speler werd de hele wedstrijd luidkeels toegezongen door het vak: Andreas Beck. De man leek er zichtbaar van te genieten.
Op een gegeven moment werd een speler van KAS Eupen uitgefloten door een deel van het publiek. Hij draaide zich rustig om en maakte een praatgebaar naar ons vak. Alsof hij wilde zeggen: jullie kletsen maar wat. We hadden werkelijk geen idee waar het over ging maar het was het grappigste moment van de middag. Zo klein is dit stadion dat je dit soort dingen gewoon meekrijgt.
Vanuit Eupen reden we die avond door naar Keulen. Hotel snel gevonden, auto geparkeerd en daarna meteen de stad in. Geen haast, geen planning. Gewoon een biertje gehaald bij de avondwinkel en rustig de avond doorbrengen.
De tickets voor FC Köln tegen Eintracht Frankfurt had Andy al gekocht voordat we naar Eupen vertrokken. Snel, goedkoop, geregeld. €8 per kaartje. Vrij snel daarna drong het thuis al tot hem door dat het vrouwenvoetbal betrof. Want zeg nou eerlijk, €8 voor een Bundesliga kaartje zou wel érg goedkoop zijn. We hadden de grootste lol maar besloten toch gewoon te gaan. Een kaartje is een kaartje.
De combinatie Eupen en Keulen was ons eerste voetbalweekend samen. Het stichtingsblunder van K&K was geboren en het verhaal wordt tot op de dag van vandaag bij elk voetbalweekend minstens één keer verteld.
Frankfurt won met 1-2. Zawistowska zette Köln vroeg op voorsprong, maar Anyomi en Prašnikar draaiden de stand voor rust om. In de tweede helft domineerden beide ploegen om beurten, maar de stand veranderde niet meer. Frankfurt hield de winst vast.
Vrouwenvoetbal is zeker leuk om naar te kijken. Soms gaat het er nog harder aan toe dan bij de mannen. Het positiespel is totaal anders: directer, meer strijd. Niet beter of slechter, gewoon anders.
Het absolute hoogtepunt voor de aftrap was de verschijning van Hennes, de echte levende bok die als mascotte van FC Köln over het veld wandelde. Gewoon een bok. Op een voetbalveld. In Keulen. Dat is normaal blijkbaar.
Het veld was eigenlijk geen echt stadion, meer een soort trainingsveld met een hek eromheen. Toch was het opvallend druk en hadden wij een prima plek vlak tegen het hek. Van Keulen zelf hebben we niet heel veel gezien maar de Dom is gewoon indrukwekkend. Geen spijt van de vrouwenwedstrijd. Geen seconde.
We zijn op tijd vertrokken vanuit Amersfoort richting Sittard. Onderweg een beetje file maar dat mag de pret natuurlijk niet drukken. Vanuit het midden van het land is het een stukje rijden maar dan heb je ook zeker een leuke avond voor de boeg.
Stephan had de tickets gewonnen via BetCity. Niet zomaar tickets maar VIP business seats, compleet met ontvangst, hapjes en open bar. We kwamen binnen en werden netjes ontvangen door een aantal gastvrouwen. Tot het moment dat bleek dat één van de tickets niet goed ging. Er werd aangegeven dat het ticket al gebruikt was. Dat was vreemd want we waren er net. Na wat heen en weer gepraat werd het probleem opgelost en konden we naar binnen.
We kwamen terecht in een grote zaal met een bar en overal ronde tafels. Hapjes werden rondgebracht, bij de bar kon je halen wat je wilde. Comfortabel, verzorgd en een stukje anders dan we gewend waren.
Het was de eerste keer dat Andy en Stephan het andere voetbal ervaarden: de wereld achter de glazen deuren. Een andere wereld vergeleken met onze gebruikelijke plek op de tribune.
VIP voetbal voelt anders. Fortuna Sittard heeft een mooi bescheiden stadion dat me doet denken aan die kleine Engelse stadions die je wel eens op tv ziet. Die vierkante betonblokken, compact en functioneel. Niks groots maar het heeft wel karakter.
Ondanks de 0-0 eindstand was de wedstrijd prima om naar te kijken. Zowel Fortuna Sittard als FC Utrecht speelden goed voetbal en er waren genoeg momenten die de aandacht vasthielden. De VIP stoelen waren bovendien enorm comfortabel, een stuk aangenamer dan de reguliere plastic klapstoelen die je normaal treft.
Maar het nadeel van VIP is dat je vaak tussen klantrelaties zit. Mensen die er zijn omdat hun werkgever een tafeltje heeft geboekt, niet omdat ze leven voor de club. De passie die je op een gewone tribune voelt ontbreekt daar volledig. Voor een keer een mooie ervaring maar de gewone tribune wint het altijd.
Vanuit Amersfoort naar de Galgenwaard is geen lange rit. Met een minuut of 25 sta je er al. Het grote voordeel deze avond was dat ik gratis kon parkeren bij mijn werk dat toevallig naast het stadion zit. Met een speciale pas en een verhaal over dat ik moest werken kwamen we er vrij gemakkelijk in. Of het helemaal klopte laten we in het midden. Het werkte en dat is wat telt.
Na de wedstrijd gewoon weer naar huis gereden, geen hotel, geen lange terugrit. Zo dichtbij huis is het ook wel eens lekker.
Toch is het een compleet andere beleving dan onze buitenlandse trips. Niet beter of slechter, gewoon anders. De Galgenwaard levert altijd een goede avond op en de Bunnik Side maakt dat je als bezoeker ook wordt meegesleurd in de sfeer. Utrecht is altijd een goed idee.
Een spectaculaire avondwedstrijd in de Galgenwaard. Victor Jensen brak de ban namens Utrecht in de 28e minuut maar vlak voor rust trok RKC Waalwijk via een penalty van Maarten Kramer gelijk. Utrecht was furieus, de Bunnik Side ook.
In de tweede helft bleef het spannend. Utrecht combineerde goed en kreeg de betere kansen maar RKC verdedigde stug en hield de gelijkmaker lang vast. Een wedstrijd met vijf goals in totaal en veel beleving op de tribunes.
De Galgenwaard. Wat moet je er over zeggen. Super stadion. Het ligt op een centrale plek in de stad en je zit er dicht op het spel. Geen grote afstanden tussen tribune en veld, geen slechte plekken.
Er was even een moment waarbij er bier werd gegooid waardoor de wedstrijd kort stil kwam te liggen maar dat mag de pret zeker niet drukken. Dat soort dingen horen bij het voetbal.
Wat echt opviel was de Bunnik Side. Utrecht heeft een grote aanhang maar de Bunnik Side is toch anders, in positieve zin. Ze staan volledig achter het team de hele wedstrijd door. Hier voel je dat er echt voor de club geleefd wordt. Dat maakt een wedstrijdbezoek in de Galgenwaard altijd de moeite waard.
Soms heb je van die wedstrijden waarbij je net wat langer moet rijden. Lille is er daar één van. Heen en terug zo'n 6 uur in de auto voor een potje voetbal van 90 minuten. Mijn vriendin vindt het af en toe te gek voor woorden en eerlijk gezegd heeft ze daar een punt. Maar we gaan toch. Want dat zijn wij nu eenmaal. We zijn op dezelfde dag heen en terug gegaan.
Frankrijk ken ik wel een beetje. Elk jaar rijd ik er doorheen op weg naar Spanje of Zuid-Frankrijk. Maar in januari is het een stuk rustiger op de weg. Van Lille zelf hebben we niet veel gezien. Auto geparkeerd en direct richting de fanshop. Want dat is een vast onderdeel van elke trip voor mij: een sjaal kopen. Die gaat thuis aan de muur. Elke club die we bezoeken krijgt een plekje.
De Pierre-Mauroy, ook wel de Decathlon Arena. Een enorm modern stadion. We zaten op de derde ring in de hoek met een goed overzicht over het hele veld.
Lille was die avond duidelijk de betere ploeg. Jonathan David opende de score na een kopbal en gaf Lille de welverdiende voorsprong. Lorient, dat dat seizoen als hekkensluiter zou degraderen, had weinig in te brengen en kon nauwelijks gevaarlijk worden.
In blessuretijd vielen er nog twee extra goals voor de thuisploeg waardoor het een duidelijke 3-0 eindstand werd. Het verschil in kwaliteit was groot maar de wedstrijd zelf was goed om naar te kijken door de hoge intensiteit van Lille.
De Stade Pierre-Mauroy is enorm. Het heeft wel wat weg van de Johan Cruijff ArenA maar dan groter. Onze plek zat in de hoek waardoor we een goed overzicht hadden over het hele veld. De hele wedstrijd door prima uitzicht.
Elk land heeft zijn eigen speelstijl en dat geldt zeker voor Frankrijk. De Ligue 1 is atletischer en directer dan je misschien verwacht. Totaal niet saai om naar te kijken. Lille was die avond duidelijk de betere ploeg en won overtuigend met 3-0.
We gaan zeker nog een keer terug naar Frankrijk voor een wedstrijd. Er staan genoeg mooie stadions op de lijst. Welke club dat wordt? Geen idee nog. Maar daar komen jullie en wij snel genoeg achter.
De reis vanuit Amersfoort naar Brussel verliep soepel. Je weet van tevoren dat Brussel en zeker de wijk Molenbeek een bepaalde reputatie hebben. De auto hebben we ergens in een wijk geparkeerd in de hoop dat er niet ingebroken zou worden. Gratis parkeren wel maar een aardig stukje lopen naar het stadion.
Al lopend door de straten van Molenbeek kwamen we al snel waterkanonwagens van de politie tegen en afzettingen met prikkeldraad. Het leek wel alsof je in een hooliganfilm terecht was gekomen. We liepen wat rond om het stadion om te kijken waar de ingang was. Voor we het wisten kwam er vanuit mijn rechterooghoek een auto naar voren gereden. Undercover politie. Ze dachten even dat we aanhangers waren van Royal Antwerp. We hebben uitgelegd dat we gewoon twee Nederlanders zijn die willekeurige wedstrijden bezoeken en ook nog naar Gent zouden gaan. Na controle was alles in orde.
Ze spreken hier Frans aan deze kant van België. Wij geen woord Frans maar na het scoren van een sjaaltje in de kleine fanshop zijn we rustig naar onze plek gegaan.
Dit zijn stiekem toch wel de leukste wedstrijden. Gewoon willekeurig ergens naartoe gaan zonder te weten wat je te wachten staat.
Royal Antwerp was die dag duidelijk de superieure ploeg. Toby Alderweireld scoorde twee keer via de strafschopstip, Vincent Janssen en Jacob Ondrejka maakten de overwinning compleet. Molenbeek had weinig in te brengen en stond een slopende 0-4 toe.
Naast het spel was er ook veel ophef rondom de wedstrijd vanwege de risicoklassificatie. De spanning was voelbaar in het stadion, met een harde kern van Molenbeek die al vroeg begon te vertrekken nadat een eigen speler ernstig geblesseerd raakte.
Het stadion is volledig open en ook niet extreem groot. We zaten op de eerste rij en hoefden geen trappen op, gewoon direct aan het veld. Je merkte aan alles dat het een risicowedstrijd was. Het spel was fel en al gauw raakte een speler van Molenbeek ernstig geblesseerd. De medische staf was niet bepaald snel ter plaatse. Je zou bijna zelf het veld op rennen om te helpen.
Royal Antwerp won overtuigend met 0-4. Al snel begon de harde kern van Molenbeek te vertrekken en alles wees erop dat het nog wel eens gezellig kon worden. We besloten 5 minuten voor het einde ook op te stappen. Eenmaal buiten liepen we meteen tegen 8 agenten aan, gewapend met lange stokken en honden. Rustig doorlopen.
Zouden we hier nog een keer naartoe gaan? Zeker weten.
Na de hectiek van Molenbeek reden we door naar Gent. In de auto grapten we al over wat ons nu weer te wachten stond. Waterkanonnen? Undercover politie? Prikkeldraad? De wedstrijd in Gent was in de avond wat ons ruim de tijd gaf om rustig aan te rijden. Geen haast, gewoon genieten van de muziek die Stephan had opgezet.
De Ghelamco Arena verwelkomde ons met blauwe verlichting aan de buitenkant. Meteen een heel andere wereld vergeleken met het open veldje van eerder die dag in Molenbeek. Modern, groot en zeker de moeite waard.
En dan was er nog Stephan. Die gaf zomaar een klein interview voor de socials van KAA Gent. Iemand moest het doen en ik haakte af. Ik moest er wel om lachen. Stephan deed het met volle overgave.
Twee wedstrijden op één dag, beide in hetzelfde land, we zouden het zo nog een keer doen. En wie weet lukt het de volgende keer om 3 wedstrijden in 2 dagen te doen.
Gent domineerde maar Cercle Brugge trok het verrassend naar zich toe met 1-2. De thuisploeg creëerde de meeste kansen maar kon er maar één benutten. Cercle sloeg efficiënt toe op de momenten dat het ertoe deed en hield de voorsprong vast.
Een teleurstellende avond voor de thuisfans van Gent maar voor ons als neutrale toeschouwers was het een goede wedstrijd. De Ghelamco Arena deed zijn naam eer aan: goed zicht, prima geluid en een betrokken publiek dat bleef aanjagen ondanks de tegenvallende uitslag.
Fantastische sfeer. Totaal andere energie en passie dan in Molenbeek eerder die dag. We zaten wederom vooraan tegen het hek, ter hoogte van de middellijn. Perfect zicht op het veld de hele wedstrijd.
Gent was op papier duidelijk de sterkere ploeg en dat was ook op het veld te zien. De thuisploeg domineerde en creëerde genoeg kansen. Maar voetbal houdt zich niet altijd aan wat er op papier staat. Cercle Brugge bleef compact, sloeg op de juiste momenten toe en trok het verrassend naar zich toe met 1-2. Een uitslag die de thuisfans duidelijk niet zinde maar de wedstrijd alleen maar interessanter maakte.
Van de twee wedstrijden die dag was Gent veruit de betere beleving. Prima stadion, goede sfeer en geen prikkeldraad bij de uitgang.
Het klinkt als gekkenwerk. Dat is het ook. Maar je moet gek genoeg zijn om het te doen en wij zijn dat uiteraard.
Op vrijdagavond zijn we vertrokken vanuit Amersfoort. Geen vliegtuig, geen trein. Gewoon de auto in en rijden. Door Duitsland, door Oostenrijk en uiteindelijk Italië in. De A8 richting München, daarna de Brennerpas en dan het lange rechte stuk naar Milaan. In het donker zie je de Alpen niet maar je voelt ze wel. De temperatuur daalt, de weg stijgt en je oren knappen als je de pas over gaat.
Rond 07:30 zaterdagochtend kwamen we aan in Milaan. Zo'n tien uur rijden. De stad was nog niet wakker maar wij wel. Dat soort ritten houden je scherp op een manier die moeilijk uit te leggen is. Vermoeid maar niet kapot. Aanwezig.
We hadden gekozen voor het B&B Hotel San Siro, precies tegenover het stadion. Je kunt vanuit je kamer letterlijk naar buiten kijken en San Siro zien staan. Dat was geen toeval. Na het inchecken en parkeren zijn we direct de stad in gegaan want slapen doe je thuis.
Milaan is een ontzettend mooie stad. De Dom, de Duomo, is een van die gebouwen waarbij foto's het gewoon niet doen. Je staat er voor en je begrijpt waarom mensen er speciaal naartoe reizen. Het wit van het marmer. De spitsen. De manier waarop het hele plein eromheen leeft. Toeristen, locals, duiven, handelaars. Alles tegelijk en toch klopt het.
De sfeer in de stad is anders dan je verwacht. Minder hectisch dan Rome, meer stijl dan je van een Noord-Italiaanse industriestad zou verwachten. Milaan weet heel goed wat het is en heeft daar vrede mee.
Alleen de prijzen zijn ook wel Italiaans. Voor een espresso op het plein bij de Dom betaal je €4. Een biertje op het terras? €9. En dan betaal je ook nog eens commissie voor het feit dat je op het terras zit. Maar goed, je zit dan ook bij de Dom in Milaan. Dat scheelt.
Op de parkeerder na die ons waarschuwde dat toeristenauto's regelmatig worden opengebroken verliep alles soepel. Niets zichtbaars achtergelaten en de auto veilig de garage in.
Op de parkeerder na die ons waarschuwde dat toeristen-auto's regelmatig worden opengebroken verliep alles soepel. Niets zichtbaars achtergelaten en de auto veilig de garage in.
Maandag voor 07:00 uur thuis. Bijna 22 uur onderweg voor dit weekend. En we hadden er geen moment spijt van.
Zes goals, een achtbaan en een eigen goal diep in de blessuretijd. AC Milan leek op weg naar een comfortabele overwinning maar Genoa bleef terugkomen. De wedstrijd ging alle kanten op met Milan die voorliep, Genoa die gelijktrok, en uiteindelijk een 3-3 eindstand die niemand had verwacht.
Thiaw schoot de bal in zijn eigen doel in de blessuretijd waarmee Genoa het gelijkspel vastlegde. Zo werkt voetbal. De Curva Sud van Milan zong ononderbroken maar verliet massaal het stadion vroeg in de tweede helft als protest tegen het bestuur.
San Siro. Waar moet je beginnen? Een van de meest iconische stadions ter wereld. Grote namen hebben hier gevoetbald. Maldini met zijn 25 jaar clubliefde, Kaká, Pirlo, Carlo Ancelotti. Maar ook genoeg Nederlandse namen. Tijjani Reijnders tegenwoordig maar in het verleden Marco van Basten, Clarence Seedorf, Ruud Gullit en Frank Rijkaard.
We gingen via de spiraaltrap naar boven om onze plek op te zoeken. We zaten enorm hoog maar dat is zeker niet erg in zo'n iconisch stadion. Vanaf die hoogte zie je pas hoe groot het geheel eigenlijk is. San Siro is een stadion dat je even stil maakt als je het voor het eerst ziet.
We zeiden al tegen elkaar: laten we hopen op een wedstrijd met veel doelpunten. En die kwamen er ook. 6 goals in totaal, 3 voor Milan en 3 voor Genoa. De harde kern van AC Milan verliet al vroeg in de tweede helft massaal het stadion omdat ze het niet eens zijn met het bestuur. Een statement. Maar de wedstrijd ging gewoon door.
Lekker dichtbij huis. Met de trein vanuit Amersfoort ben je met een kleine 40 minuten in hartje Amsterdam. Geen parkeergedoe, geen nuchter blijven voor de terugrit. We zijn er allebei eens in: als de trein kan, neem je de trein.
We zijn eerst het centrum ingegaan. Een rondje over de Wallen, biertje hier en biertje daar. Amsterdam op een wedstrijddag heeft iets extra's. De stad leeft al voordat de wedstrijd begonnen is. Buiten het stadion was de sfeer al voor de aftrap te snijden. Veel fakkels, vuurwerk en uitbundige supporters overal.
Stephan had de kaarten via Ziggo bemachtigd. De Johan Cruijff ArenA, vernoemd naar wat ik denk de grootste speler is die Nederland ooit gehad heeft. We hadden dit voor geen goud willen missen.
Een tumultueuze wedstrijd op een bijzondere dag. AZ ging vroeg op voorsprong via Buurmeester maar Ajax trok gelijk via Gaaei. In de 73e minuut kregen zowel Gaaei (Ajax) als Penetra (AZ) gelijktijdig rood. Beide ploegen met tien man verder.
AZ pakte opnieuw de voorsprong via Sadiq maar Ajax trok in de 84e minuut gelijk via Edvardsen. Een 2-2 eindstand die de kleur had van de hele avond: vuurwerk, rode kaarten en een jubileumwedstrijd die niemand snel vergeet.
125 jaar Ajax staat altijd garant voor mooie sfeeracties. De F-Side liet zich niet onbetuigd. Een enorm spandoek over het hele vak, dikke rookontwikkeling en vuurwerk. Zoveel zelfs dat de wedstrijd hierdoor later begon dan gepland. Maar niemand die er wakker van lag.
Ajax vs AZ staat altijd wel garant voor leuk voetbal. Goes, een van de meest irritante spelers van AZ, was ook van de partij en dat merkte je. Twee rode kaarten en een gelijkspel. Beide ploegen met tien man, doelpunten over en weer. Prima dag voor zo'n wedstrijd.
In de tweede helft ging de F-Side gewoon door alsof er niets was. Ononderbroken, wedstrijd of niet. Ze stoppen gewoon niet. Dit zijn de wedstrijden die je onthoudt.
Geen enorm lange rit vanuit Amersfoort. Met anderhalf uur ben je in Den Bosch. Onderweg nog een hapje gegeten bij de Burger King en uiteraard in de file gestaan tijdens de spits. Dat hoort er gewoon bij als je op een doordeweekse avond de weg op gaat.
We zijn vrijwel direct naar het stadion gegaan, even het fanplein op geweest en daar alvast een biertje gescoord. Een goed begin van de avond.
Niet alle groundhopping wedstrijden hoeven grote clubs te zijn. Vooral als je in het midden van het land woont hoef je niet extreem ver te rijden voor een goede avond voetbal.
Een echte degradatiekraker waarbij de inzet op het veld voelbaar was. Den Bosch had thuis het voordeel en pakte dat goed beet. Helmond Sport vocht voor zijn leven maar slaagde er niet in om te scoren. De enige goal van de wedstrijd volstond voor een nipte maar verdiende overwinning.
Het spel was rauw en direct zoals dat hoort bij een degradatieduel. Elk duel werd uitgevochten, elke bal was belangrijk. Precies het soort voetbal waar we als groundhoppers voor gaan. Echt, ongepolijst en met inzet.
Stadion De Vliert is een mooi stadion. De supporters van FC Den Bosch hebben een enorme clubliefde en dat merk je meteen als je er binnenkomt. Een Brabantse derby met degradatie-inzet, precies het soort wedstrijd waarbij de spanning voelbaar is in elk duel op het veld.
De rijen bij het halen van drinken waren een stukje langer dan je normaal gewend bent bij andere clubs. Maar terwijl je staat te wachten raak je aan de praat met mensen. Voor je het weet ben je aan de beurt en heb je ook nog een leuk gesprek gehad. Dat is precies de sfeer die je bij kleinere clubs aantreft en die je bij grote clubs zelden tegenkomt.
Den Bosch trok uiteindelijk aan het langste eind met 1-0. Nipte overwinning maar wel verdiend. Helmond Sport vocht voor zijn leven maar kon het verschil niet maken.
De rit is minstens zo goed als de wedstrijd. Hier zijn de verhalen van achter het stuur.
Naast wedstrijden bezoek ik ook stadions voor een officiële rondleiding. Achter de schermen van de mooiste voetbaltempels.
Deze stadions staan op mijn lijst voor een officieel bezoek. Elk met een reden.
Een overzicht van elk stadion dat we van binnen hebben gezien. Gescoord op sfeer, uitzicht, bereikbaarheid en prijs.
Geen wedstrijdverslagen maar losse verhalen — over wat er misging, hoe je het aanpakt en waarom we blijven rijden.
Waterkanonnen, prikkeldraad, undercover politie en een ernstig geblesseerde speler. RWDM vs Antwerp was anders dan verwacht.
Lees verder →De stichtingsblunder van K&K. Een bok op het veld en de beste openingszin voor een blog die we hadden kunnen bedenken.
Lees verder →Van Amersfoort naar Brussel en door naar Gent. Twee wedstrijden, twee stadions, geen overnachting. Zo doe je dat.
Lees verder →We wonnen VIP-tickets voor Fortuna Sittard. Gratis bier, zachte stoelen en mensen met stropdassen. Maar de tribune wint altijd.
Lees verder →Hoe je het goedkoopste ticket voor San Siro koopt, wat je ziet vanuit de derde ring en waarom het de moeite waard is.
Lees verder →Tickets, stadions, parkeren, eten en veiligheid. Alles wat je moet weten voor je eerste Belgische voetbaltrip.
Lees verder →Van Sittard tot San Siro. Onze eerlijke ranking op sfeer, architectuur en totaalbeleving.
Lees verder →Van wedstrijd kiezen tot de juiste ingang van het stadion vinden. Vijf stappen, meer is het niet.
Lees verder →Voor de jubileumwedstrijd waren er geen kaarten via de normale weg. Hoe Stephan ons redde via Ziggo en wat je zelf kunt doen.
Lees verder →De auto geeft vrijheid, verhalen en een ervaring die je met een vliegtuig nooit krijgt. Ons eerlijke antwoord op de vraag die iedereen stelt.
Lees verder →Andy en Stephan. Twee vrienden. Groundhoppers door Europa.
Wij betalen alles zelf. Benzine, snelwegtol, hotel, tickets, eten en drinken. Geen subsidie, geen persvak, geen vrijkaartjes. Gewoon eigen geld voor ons eigen avontuur. Als je dat wil steunen — dan waarderen we dat meer dan je weet.
Alles. Elke euro die je hieronder ziet, komt uit onze eigen zak.
We zijn open over wat elke wedstrijd ons kost. Zodat je snapt wat een bijdrage betekent.
Geen verplichtingen, geen abonnementen. Een eenmalige bijdrage is al genoeg om ons volgende ritje mee te betalen.
Je komt van de bank en doet een duit in het zakje. Groot of klein — elke bijdrage helpt ons de volgende trip te betalen.
Je staat in de basis. Jouw naam staat op de website zolang K&K rijdt. Geen grote woorden, gewoon trouwe steun.
Je draagt de band. Jouw naam staat prominent in het reisverslag én op de website. Echte steun van iemand die erin gelooft.
Jouw merk of product rijdt mee. Denk aan dashcams, navigatie, autoaccessoires of reismerken. Wij testen het eerlijk onderweg en schrijven erover.
Wil je ons sponseren, samenwerken of gewoon iets zeggen? We reageren persoonlijk.
Deze lijst is nog leeg — jij kunt de eerste zijn.